Szukaj na tym blogu

środa, 31 sierpnia 2011

Wygodne mieszkanie


Dobrze urządzone wnętrza odwdzięczają się nam wygodą w użytkowaniu przez wiele lat. Prawidłowo zaprojektowane mieszkania nie zabierają nam naszego czasu na wykonywanie niepotrzebnych czynności. W ergonomicznie zaprojektowanym domu wszystko jest pod ręką.


Dobrze urządzony dom z całą pewnością można porównać do wygodnych butów, które nie dość, że rewelacyjnie się prezentują to i nadają się na długie spacery. Idealnie urządzone mieszkanie musi łączyć urodę z funkcjonalnością. Zatem czym się kierować, gdy chcemy stworzyć profesjonalny projekt wnętrz naszego domu? Głównym przyświecającym nam na wszystkich etapach aranżacji priorytetem zawsze powinna być ergonomia.

Strefy

Zacznijmy od podziałów na strefy. Generalnie wyróżniamy dwie strefy: dzienną i nocną.
Zastosowanie takiego podziału jest ważne zarówno ze względu na akustykę jak również zachowanie pewnej intymności miejsc odpoczynku.

Strefy te umieszcza się w możliwie największym oddaleniu od siebie. W parterowym domu dobrze jest strefę nocną umieścić w wydzielonym skrzydle domu. Kierować się należy zasadą - salon jak najdalej od sypialni. W domu z poddaszem strefę nocną umieszcza się na wyższej kondygnacji. Taki podział pozwala integrować się rodzinie w otwartej strefie dziennej oraz znaleźć cichy kąt do odpoczynku i pracy.

Salon serce domu

Przy aranżacji salonu musimy uwzględnić metraż pomieszczenia, funkcje, które ma spełniać oraz styl życia rodziny. Inaczej aranżować należy wnętrze, w którym będzie kuchnia połączona z salonem i jadalnią niż gdy salon stanowi jednocześnie pokój bawialny dla małych dzieci. Rodzina, która przyjmuje wielu gości powinna uwzględnić na stałe umieszczenie sporego stołu z możliwością rozłożenia go przy większych uroczystościach. W tym wypadku wygodniejsza będzie reprezentacyjna przestrzeń dobrze skomunikowana z kuchnią. W sytuacji, gdy większość posiłków jadamy osobno, a miejsce mamy ograniczone możemy zadowolić się niewielkim stolikiem.

Nie musimy za wszelka cenę wstawiać dużego stołu. W chwilach, gdy mamy większą ilość gości doskonale zdaje egzamin rozkładany stół przynoszony z piwnicy na większe okazje. Unikajmy wstawiania ogromnego stołu, który zacieśni nam na co dzień mieszkanie. Kierujmy się zasadą, że lepiej zorganizować dostawiane stoły, niż omijać stół potrzebny nam 4 razy w roku przez 360 dni.

Łącząc salon z jadalnią i kuchnią należy poprzez odpowiednią aranżację zaakcentować poszczególne funkcje pomieszczenia. Najwygodniej jest jeśli stół znajduje się w pobliżu kuchni. W strefie jadalni doskonale zdaje egzamin witrynka, w której można schować zastawę, sztućce i obrusy. Pozwala nam to zaoszczędzić wielu kroków przy serwowaniu posiłków.

Często brakuje nam w kuchni miejsca na kolejny stół, wtedy projektując wnętrze warto zaopatrzyć jadalnię w efektowne podkładki pod talerze, które nie dość, że zabezpieczą obrus to i ozdobią stół. Nie możemy zapomnieć o odpowiednim dostosowaniu światła do tych podziałów. Zadbajmy o to, by w jadalni nad stołem znalazło się oświetlenie z osobnym wyłącznikiem.

Dobrze jest, gdy w części kuchennej oprócz oświetlenia podszafkowego znajduje się przysufitowy punkt świetlny (plafon) umieszczony na środku pomieszczenia. W strefie salonu poza żyrandolem warto pomyśleć nad dyskretnym światłem przydatnym przy oglądaniu telewizji.

Miarą wygody w salonie są meble. Zakupując je nie kierujmy się wyłącznie niższą ceną. Komfort przede wszystkim. Wysokość oparcia, miękkość siedziska oraz rodzaj materiału powinna być dostosowana do naszych potrzeb. Wypoczynki wykonane ze skóry mają tak samo jak materiał swoje dobre i złe strony. Warto wypytać sprzedawcę o wszystkie szczegóły. Bardzo bezpiecznym rozwiązaniem jest zastosowanie mebli systemowych, które można ze zmianą potrzeb różnie komponować.

Kuchnia

Dążenie do wygody przejawia się także w tendencji do otwierania kuchni na salon. Coraz częściej aranżujemy salon i kuchnię jako pomieszczenie jednoprzestrzenne. Ma to oczywiście zalety i wady. Plusem takiego połączenia jest niewątpliwie większa przestrzenność mieszkania. Ponadto rozwiązanie takie pozwala na pełniejszą integrację członków rodziny. Osoba gotująca w pełni może towarzyszyć pozostałym domownikom. Wadą takiego rozwiązania jest wspólna akustyka. Osoba miksująca ciasto w pełni zagłusza telewizor.

We wnętrzu jednoprzestrzennym zarówno zapachy, jak i lotne substancje roznoszą się po całym pomieszczeniu. Warto jest mieć świadomość wszystkich za i przeciw. Najbardziej wrażliwym miejscem na nie ergonomicznie rozwiązane pomieszczenie jest kuchnia. Tu popełnione niedopatrzenia mszczą się w podwójnie.

Niektóre z błędów to:

Robienie przyłączy elektrycznych i gazowych przed zrobieniem projektu. Trzeba je później przerabiać, dlatego niektórzy aby nie ponosić kosztów przeróbek godzą się na pozostawienie złego układu pomimo niewygody.

Brak blatów roboczych pomiędzy zlewozmywakiem a kuchenką.
Umieszczenie kuchenki w rogu lub w przejściu utrudnia korzystanie z niej, a wystające uchwyty patelni mogą być przyczyną groźnych poparzeń.

Nieuwzględnienie wysokości usytuowania okna w chwili jego zamawiania. Wysokość blatów kuchennych wpływa na umieszczenie okna. Warto o tym pamiętać planując zamontowanie okna w nowo budowanym domu lub przy wymianie okna w istniejącym mieszkaniu. Jeśli chcemy aby blat kuchenny stanowił jednocześnie parapet, umieśćmy okno na wysokości 82 cm od ułożonej podłogi. Pozwoli nam to zrezygnować z parapetu, a na jego miejscu wpuścić blat w niszę okienną.

Brak wystarczającej analizy sprzętu AGD, który zakupujemy. Przykładowo w ferworze zakupów zaopatrujemy się w sprzęt z całkowicie zbędnymi dla nas funkcjami, niepotrzebnie płacąc za funkcje, z których i tak nie będziemy korzystać.

Innym niedopatrzeniem jest zakup sprzętu trudnego utrzymaniu. Niezwracanie uwagi na głośność sprzętu AGD. Szczególnie ważne jest to w otwartych wnętrzach. Przykładowo zbyt głośny okap może przeszkadzać w słuchaniu muzyki.
Wstawianie za wszelka cenę barku lub wyspy do wnętrz w których nie ma na to miejsca. Aranżacja taka zamiast zdobić zagraca.


Sypialnia

Planując wielkość strefy nocnej, należy pamiętać, że nie służy ona tylko do spania. Wygodna sypialnia to taka, która jest też miejscem prywatnego wypoczynku, a czasami pełni funkcję pokoju do pracy. Poza wygodnym łóżkiem powinno się w niej znaleźć miejsce na szafki nocne, szafę i komodę, a także biurko, kącik wypoczynkowy i toaletkę dla pań. Wygodę sypialni podnoszą też inne powiązane z nią pomieszczenia – łazienki, które służą wyłącznie właścicielom sypialni, garderoby.

Łazienka

Doskonale jest, gdy w domu może znaleźć się kilka łazienek. Jedna dla rodziców, druga dla dzieci.
Planując dom warto postarać się wygospodarować miejsce na pralnię. Posiadając takie pomieszczenie, nawet w piwnicy możemy sobie pozwolić na aranżację bardziej przestrzennej łazienki, bowiem zwyczajnie nie musimy wstawiać do niej pralki. Dobrze jest, gdy w strefie dziennej może znaleźć się ubikacja. Na wygodne w.c. wystarczy nawet 1,3 m². Planując małą łazienkę z prysznicem powinniśmy zagospodarować minimum 2,5 m², z wanną – około 4 m². Jeżeli chcemy w łazience posiadać dwie umywalki lub bidet jej wielkość musi mieć około 5 m². W małej łazience ważne są proporcje długości ścian oraz usytuowanie wejścia i okna. Załamania i wnęki mogą być korzystne tylko wtedy, gdy pasują do wymiarów urządzeń.

Wejście

W domkach wolnostojących do domu prowadzą przeważnie schody zakończone podestem. Jego minimalna szerokość powinna wynosić minimum 140 cm, bowiem często do domu na raz przychodzi kilka osób. Komunikacja w przedpokoju powinna przebiegać sprawnie i nie być niczym zakłócona. Jednak rzeczywistość, szczególnie ta blokowa jest niestety inna.

Wnętrza przedpokoi z reguły są ciasne, a często i ich użytkownicy dodatkowo je zagracają. Warto pamiętać, że wieszak umieszczony tuż przy drzwiach nie dość, że szpeci wnętrze to dodatkowo naraża rozbierających się na uderzenia drzwiami.

Szafy z drzwiami przesuwnymi są bardzo dobrym rozwiązaniem dla naszych przedpokoi. Pozwalają one w sposób estetyczny spakować naszą odzież wierzchnią. Są łatwo dostępne. Należy jednak mieć na uwadze, ze minimalny wymiar na szafę z drzwiami przesuwnymi to 65 cm głębokości wnęki. Przy mniejszym wymiarze ubrania się będą przycinały przy domykaniu drzwi. Lustro umieszczone w drzwiach szafy daje szansę przejrzenia się przed wyjściem. Doskonale jest, gdy znajdzie się miejsce na szafkę na buty.

Meble kuchenne Lublin Vena
Projekty wnętrz Lublin Vena Urszula Tomaszewska

Projektowanie wnętrz

Dobrze urządzone wnętrza odwdzięczają się nam wygodą w użytkowaniu przez wiele lat. Prawidłowo zaprojektowane mieszkania nie zabierają nam naszego czasu na wykonywanie niepotrzebnych czynności. W ergonomicznie zaprojektowanym domu wszystko jest pod ręką.

Dobrze urządzony dom z całą pewnością można porównać do wygodnych butów, które nie dość, że rewelacyjnie się prezentują to i nadają się na długie spacery. Idealnie urządzone mieszkanie musi łączyć urodę z funkcjonalnością. Zatem czym się kierować, gdy chcemy stworzyć profesjonalny projekt wnętrz naszego domu? Głównym przyświecającym nam na wszystkich etapach aranżacji priorytetem zawsze powinna być ergonomia.

Strefy

Zacznijmy od podziałów na strefy. Generalnie wyróżniamy dwie strefy: dzienną i nocną.
Zastosowanie takiego podziału jest ważne zarówno ze względu na akustykę jak również zachowanie pewnej intymności miejsc odpoczynku.

Strefy te umieszcza się w możliwie największym oddaleniu od siebie. W parterowym domu dobrze jest strefę nocną umieścić w wydzielonym skrzydle domu. Kierować się należy zasadą - salon jak najdalej od sypialni. W domu z poddaszem strefę nocną umieszcza się na wyższej kondygnacji. Taki podział pozwala integrować się rodzinie w otwartej strefie dziennej oraz znaleźć cichy kąt do odpoczynku i pracy.

Salon serce domu

Przy aranżacji salonu musimy uwzględnić metraż pomieszczenia, funkcje, które ma spełniać oraz styl życia rodziny. Inaczej aranżować należy wnętrze, w którym będzie kuchnia połączona z salonem i jadalnią niż gdy salon stanowi jednocześnie pokój bawialny dla małych dzieci. Rodzina, która przyjmuje wielu gości powinna uwzględnić na stałe umieszczenie sporego stołu z możliwością rozłożenia go przy większych uroczystościach. W tym wypadku wygodniejsza będzie reprezentacyjna przestrzeń dobrze skomunikowana z kuchnią. W sytuacji, gdy większość posiłków jadamy osobno, a miejsce mamy ograniczone możemy zadowolić się niewielkim stolikiem.
Nie musimy za wszelka cenę wstawiać dużego stołu. W chwilach, gdy mamy większą ilość gości doskonale zdaje egzamin rozkładany stół przynoszony z piwnicy na większe okazje. Unikajmy wstawiania ogromnego stołu, który zacieśni nam na co dzień mieszkanie. Kierujmy się zasadą, że lepiej zorganizować dostawiane stoły, niż omijać stół potrzebny nam 4 razy w roku przez 360 dni. Łącząc salon z jadalnią i kuchnią należy poprzez odpowiednią aranżację zaakcentować poszczególne funkcje pomieszczenia. Najwygodniej jest jeśli stół znajduje się w pobliżu kuchni. W strefie jadalni doskonale zdaje egzamin witrynka, w której można schować zastawę, sztućce i obrusy. Pozwala nam to zaoszczędzić wielu kroków przy serwowaniu posiłków.

Często brakuje nam w kuchni miejsca na kolejny stół, wtedy projektując wnętrze warto zaopatrzyć jadalnię w efektowne podkładki pod talerze, które nie dość, że zabezpieczą obrus to i ozdobią stół. Nie możemy zapomnieć o odpowiednim dostosowaniu światła do tych podziałów. Zadbajmy o to, by w jadalni nad stołem znalazło się oświetlenie z osobnym wyłącznikiem. Dobrze jest, gdy w części kuchennej oprócz oświetlenia podszafkowego znajduje się przysufitowy punkt świetlny (plafon) umieszczony na środku pomieszczenia. W strefie salonu poza żyrandolem warto pomyśleć nad dyskretnym światłem przydatnym przy oglądaniu telewizji. Miarą wygody w salonie są meble. Zakupując je nie kierujmy się wyłącznie niższą ceną. Komfort przede wszystkim. Wysokość oparcia, miękkość siedziska oraz rodzaj materiału powinna być dostosowana do naszych potrzeb. Wypoczynki wykonane ze skóry mają tak samo jak materiał swoje dobre i złe strony. Warto wypytać sprzedawcę o wszystkie szczegóły. Bardzo bezpiecznym rozwiązaniem jest zastosowanie mebli systemowych, które można ze zmianą potrzeb różnie komponować.

Kuchnia

Dążenie do wygody przejawia się także w tendencji do otwierania kuchni na salon. Coraz częściej aranżujemy salon i kuchnię jako pomieszczenie jednoprzestrzenne. Ma to oczywiście zalety i wady. Plusem takiego połączenia jest niewątpliwie większa przestrzenność mieszkania. Ponadto rozwiązanie takie pozwala na pełniejszą integrację członków rodziny. Osoba gotująca w pełni może towarzyszyć pozostałym domownikom. Wadą takiego rozwiązania jest wspólna akustyka. Osoba miksująca ciasto w pełni zagłusza telewizor. We wnętrzu jednoprzestrzennym zarówno zapachy, jak i lotne substancje roznoszą się po całym pomieszczeniu. Warto jest mieć świadomość wszystkich za i przeciw. Najbardziej wrażliwym miejscem na nie ergonomicznie rozwiązane pomieszczenie jest kuchnia. Tu popełnione niedopatrzenia mszczą się w podwójnie.

Niektóre z błędów to:

  • Robienie przyłączy elektrycznych i gazowych przed zrobieniem projektu. Trzeba je później przerabiać, dlatego niektórzy aby nie ponosić kosztów przeróbek godzą się na pozostawienie złego układu pomimo niewygody.
  • Brak blatów roboczych pomiędzy zlewozmywakiem a kuchenką.
  • Umieszczenie kuchenki w rogu lub w przejściu utrudnia korzystanie z niej, a wystające uchwyty patelni mogą być przyczyną groźnych poparzeń.
  • Nieuwzględnienie wysokości usytuowania okna w chwili jego zamawiania. Wysokość blatów kuchennych wpływa na umieszczenie okna. Warto o tym pamiętać planując zamontowanie okna w nowo budowanym domu lub przy wymianie okna w istniejącym mieszkaniu. Jeśli chcemy aby blat kuchenny stanowił jednocześnie parapet, umieśćmy okno na wysokości 82 cm od ułożonej podłogi. Pozwoli nam to zrezygnować z parapetu, a na jego miejscu wpuścić blat w niszę okienną.
  • Brak wystarczającej analizy sprzętu AGD, który zakupujemy. Przykładowo w ferworze zakupów zaopatrujemy się w sprzęt z całkowicie zbędnymi dla nas funkcjami, niepotrzebnie płacąc za funkcje, z których i tak nie będziemy korzystać.
  • Innym niedopatrzeniem jest zakup sprzętu trudnego utrzymaniu. Niezwracanie uwagi na głośność sprzętu AGD. Szczególnie ważne jest to w otwartych wnętrzach. Przykładowo zbyt głośny okap może przeszkadzać w słuchaniu muzyki.
  • Wstawianie za wszelka cenę barku lub wyspy do wnętrz w których nie ma na to miejsca. Aranżacja taka zamiast zdobić zagraca.


Sypialnia

Planując wielkość strefy nocnej, należy pamiętać, że nie służy ona tylko do spania. Wygodna sypialnia to taka, która jest też miejscem prywatnego wypoczynku, a czasami pełni funkcję pokoju do pracy. Poza wygodnym łóżkiem powinno się w niej znaleźć miejsce na szafki nocne, szafę i komodę, a także biurko, kącik wypoczynkowy i toaletkę dla pań. Wygodę sypialni podnoszą też inne powiązane z nią pomieszczenia – łazienki, które służą wyłącznie właścicielom sypialni, garderoby.

Łazienka

Doskonale jest, gdy w domu może znaleźć się kilka łazienek. Jedna dla rodziców, druga dla dzieci.
Planując dom warto postarać się wygospodarować miejsce na pralnię. Posiadając takie pomieszczenie, nawet w piwnicy możemy sobie pozwolić na aranżację bardziej przestrzennej łazienki, bowiem zwyczajnie nie musimy wstawiać do niej pralki. Dobrze jest, gdy w strefie dziennej może znaleźć się ubikacja. Na wygodne w.c. wystarczy nawet 1,3 m². Planując małą łazienkę z prysznicem powinniśmy zagospodarować minimum 2,5 m², z wanną – około 4 m². Jeżeli chcemy w łazience posiadać dwie umywalki lub bidet jej wielkość musi mieć około 5 m². W małej łazience ważne są proporcje długości ścian oraz usytuowanie wejścia i okna. Załamania i wnęki mogą być korzystne tylko wtedy, gdy pasują do wymiarów urządzeń.

Wejście

W domkach wolnostojących do domu prowadzą przeważnie schody zakończone podestem. Jego minimalna szerokość powinna wynosić minimum 140 cm, bowiem często do domu na raz przychodzi kilka osób. Komunikacja w przedpokoju powinna przebiegać sprawnie i nie być niczym zakłócona. Jednak rzeczywistość, szczególnie ta blokowa jest niestety inna. Wnętrza przedpokoi z reguły są ciasne, a często i ich użytkownicy dodatkowo je zagracają.

Warto pamiętać, że wieszak umieszczony tuż przy drzwiach nie dość, że szpeci wnętrze to dodatkowo naraża rozbierających się na uderzenia drzwiami. Szafy z drzwiami przesuwnymi są bardzo dobrym rozwiązaniem dla naszych przedpokoi. Pozwalają one w sposób estetyczny spakować naszą odzież wierzchnią. Są łatwo dostępne. Należy jednak mieć na uwadze, ze minimalny wymiar na szafę z drzwiami przesuwnymi to 65 cm głębokości wnęki. Przy mniejszym wymiarze ubrania się będą przycinały przy domykaniu drzwi. Lustro umieszczone w drzwiach szafy daje szansę przejrzenia się przed wyjściem. Doskonale jest, gdy znajdzie się miejsce na szafkę na buty.
 Meble Kuchenne Lublin

Projekty wnętrz Lublin Vena Urszula Tomaszewska


Kuchnie Lublin

poniedziałek, 29 sierpnia 2011

Wygodnie zaprojektowany dom

Dobrze urządzone odwdzięczają się nam wygodą w użytkowaniu przez wiele lat. Prawidłowo zaprojektowane mieszkania nie zabierają nam naszego czasu na wykonywanie niepotrzebnych czynności. W ergonomicznie zaprojektowanym domu wszystko jehttp://www.blogger.com/img/blank.gifst pod ręką.

Dobrze urządzony dom z całą pewnością można porównać do wygodnych butów, które nie dość, że rewelacyjnie się prezentują to i nadają się na długie spacery. Idealnie urządzone mieszkanie musi łączyć urodę z funkcjonalnością. Zatem czym się kierować, gdy chcemy stworzyć profesjonalny projekt wnętrz naszego domu? Głównym przyświecającym nam na wszystkich etapach aranżacji priorytetem zawsze powinna być ergonomia.

Strefy

Zacznijmy od podziałów na strefy. Generalnie wyróżniamy dwie strefy: dzienną i nocną.
Zastosowanie takiego podziału jest ważne zarówno ze względu na akustykę jak również zachowanie pewnej intymności miejsc odpoczynku.

Strefy te umieszcza się w możliwie największym oddaleniu od siebie. W parterowym domu dobrze jest strefę nocną umieścić w wydzielonym skrzydle domu. Kierować się należy zasadą - salon jak najdalej od sypialni. W domu z poddaszem strefę nocną umieszcza się na wyższej kondygnacji. Taki podział pozwala integrować się rodzinie w otwartej strefie dziennej oraz znaleźć cichy kąt do odpoczynku i pracy.

Salon serce domu

Przy aranżacji salonu musimy uwzględnić metraż pomieszczenia, funkcje, które ma spełniać oraz styl życia rodziny. Inaczej aranżować należy wnętrze, w którym będzie kuchnia połączona z salonem i jadalnią niż gdy salon stanowi jednocześnie pokój bawialny dla małych dzieci. Rodzina, która przyjmuje wielu gości powinna uwzględnić na stałe umieszczenie sporego stołu z możliwością rozłożenia go przy większych uroczystościach. W tym wypadku wygodniejsza będzie reprezentacyjna przestrzeń dobrze skomunikowana z kuchnią. W sytuacji, gdy większość posiłków jadamy osobno, a miejsce mamy ograniczone możemy zadowolić się niewielkim stolikiem.
Nie musimy za wszelka cenę wstawiać dużego stołu. W chwilach, gdy mamy większą ilość gości doskonale zdaje egzamin rozkładany stół przynoszony z piwnicy na większe okazje. Unikajmy wstawiania ogromnego stołu, który zacieśni nam na co dzień mieszkanie. Kierujmy się zasadą, że lepiej zorganizować dostawiane stoły, niż omijać stół potrzebny nam 4 razy w roku przez 360 dni. Łącząc salon z jadalnią i kuchnią należy poprzez odpowiednią aranżację zaakcentować poszczególne funkcje pomieszczenia. Najwygodniej jest jeśli stół znajduje się w pobliżu kuchni. W strefie jadalni doskonale zdaje egzamin witrynka, w której można schować zastawę, sztućce i obrusy. Pozwala nam to zaoszczędzić wielu kroków przy serwowaniu posiłków.

Często brakuje nam w kuchni miejsca na kolejny stół, wtedy projektując wnętrze warto zaopatrzyć jadalnię w efektowne podkładki pod talerze, które nie dość, że zabezpieczą obrus to i ozdobią stół. Nie możemy zapomnieć o odpowiednim dostosowaniu światła do tych podziałów. Zadbajmy o to, by w jadalni nad stołem znalazło się oświetlenie z osobnym wyłącznikiem. Dobrze jest, gdy w części kuchennej oprócz oświetlenia podszafkowego znajduje się przysufitowy punkt świetlny (plafon) umieszczony na środku pomieszczenia. W strefie salonu poza żyrandolem warto pomyśleć nad dyskretnym światłem przydatnym przy oglądaniu telewizji. Miarą wygody w salonie są meble. Zakupując je nie kierujmy się wyłącznie niższą ceną. Komfort przede wszystkim. Wysokość oparcia, miękkość siedziska oraz rodzaj materiału powinna być dostosowana do naszych potrzeb. Wypoczynki wykonane ze skóry mają tak samo jak materiał swoje dobre i złe strony. Warto wypytać sprzedawcę o wszystkie szczegóły. Bardzo bezpiecznym rozwiązaniem jest zastosowanie mebli systemowych, które można ze zmianą potrzeb różnie komponować.

Kuchnia


Dążenie do wygody przejawia się także w tendencji do otwierania kuchni na salon. Coraz częściej aranżujemy salon i kuchnię jako pomieszczenie jednoprzestrzenne. Ma to oczywiście zalety i wady. Plusem takiego połączenia jest niewątpliwie większa przestrzenność mieszkania. Ponadto rozwiązanie takie pozwala na pełniejszą integrację członków rodziny. Osoba gotująca w pełni może towarzyszyć pozostałym domownikom. Wadą takiego rozwiązania jest wspólna akustyka. Osoba miksująca ciasto w pełni zagłusza telewizor. We wnętrzu jednoprzestrzennym zarówno zapachy, jak i lotne substancje roznoszą się po całym pomieszczeniu. Warto jest mieć świadomość wszystkich za i przeciw. Najbardziej wrażliwym miejscem na nie ergonomicznie rozwiązane pomieszczenie jest kuchnia. Tu popełnione niedopatrzenia mszczą się w podwójnie.

Niektóre z błędów to:

Robienie przyłączy elektrycznych i gazowych przed zrobieniem projektu. Trzeba je później przerabiać, dlatego niektórzy aby nie ponosić kosztów przeróbek godzą się na pozostawienie złego układu pomimo niewygody.
Brak blatów roboczych pomiędzy zlewozmywakiem a kuchenką.
Umieszczenie kuchenki w rogu lub w przejściu utrudnia korzystanie z niej, a wystające uchwyty patelni mogą być przyczyną groźnych poparzeń.
Nieuwzględnienie wysokości usytuowania okna w chwili jego zamawiania. Wysokość blatów kuchennych wpływa na umieszczenie okna. Warto o tym pamiętać planując zamontowanie okna w nowo budowanym domu lub przy wymianie okna w istniejącym mieszkaniu. Jeśli chcemy aby blat kuchenny stanowił jednocześnie parapet, umieśćmy okno na wysokości 82 cm od ułożonej podłogi. Pozwoli nam to zrezygnować z parapetu, a na jego miejscu wpuścić blat w niszę okienną.
Brak wystarczającej analizy sprzętu AGD, który zakupujemy. Przykładowo w ferworze zakupów zaopatrujemy się w sprzęt z całkowicie zbędnymi dla nas funkcjami, niepotrzebnie płacąc za funkcje, z których i tak nie będziemy korzystać.
Innym niedopatrzeniem jest zakup sprzętu trudnego utrzymaniu. Niezwracanie uwagi na głośność sprzętu AGD. Szczególnie ważne jest to w otwartych wnętrzach. Przykładowo zbyt głośny okap może przeszkadzać w słuchaniu muzyki.
Wstawianie za wszelka cenę barku lub wyspy do wnętrz w których nie ma na to miejsca. Aranżacja taka zamiast zdobić zagraca.


Sypialnia

Planując wielkość strefy nocnej, należy pamiętać, że nie służy ona tylko do spania. Wygodna sypialnia to taka, która jest też miejscem prywatnego wypoczynku, a czasami pełni funkcję pokoju do pracy. Poza wygodnym łóżkiem powinno się w niej znaleźć miejsce na szafki nocne, szafę i komodę, a także biurko, kącik wypoczynkowy i toaletkę dla pań. Wygodę sypialni podnoszą też inne powiązane z nią pomieszczenia – łazienki, które służą wyłącznie właścicielom sypialni, garderoby.

Łazienka

Doskonale jest, gdy w domu może znaleźć się kilka łazienek. Jedna dla rodziców, druga dla dzieci.
Planując dom warto postarać się wygospodarować miejsce na pralnię. Posiadając takie pomieszczenie, nawet w piwnicy możemy sobie pozwolić na aranżację bardziej przestrzennej łazienki, bowiem zwyczajnie nie musimy wstawiać do niej pralki. Dobrze jest, gdy w strefie dziennej może znaleźć się ubikacja. Na wygodne w.c. wystarczy nawet 1,3 m². Planując małą łazienkę z prysznicem powinniśmy zagospodarować minimum 2,5 m², z wanną – około 4 m². Jeżeli chcemy w łazience posiadać dwie umywalki lub bidet jej wielkość musi mieć około 5 m². W małej łazience ważne są proporcje długości ścian oraz usytuowanie wejścia i okna. Załamania i wnęki mogą być korzystne tylko wtedy, gdy pasują do wymiarów urządzeń.

Wejście

W domkach wolnostojących do domu prowadzą przeważnie schody zakończone podestem. Jego minimalna szerokość powinna wynosić minimum 140 cm, bowiem często do domu na raz przychodzi kilka osób. Komunikacja w przedpokoju powinna przebiegać sprawnie i nie być niczym zakłócona. Jednak rzeczywistość, szczególnie ta blokowa jest niestety inna. Wnętrza przedpokoi z reguły są ciasne, a często i ich użytkownicy dodatkowo je zagracają. Warto pamiętać, że wieszak umieszczony tuż przy drzwiach nie dość, że szpeci wnętrze to dodatkowo naraża rozbierających się na uderzenia drzwiami. Szafy z drzwiami przesuwnymi są bardzo dobrym rozwiązaniem dla naszych przedpokhttp://www.blogger.com/img/blank.gifoi. Pozwalają one w sposób estetyczny spakować naszą odzież wierzchnią. Są łatwo dostępne. Należy jednak mieć na uwadze, ze minimalny wymiar na szafę z drzwiami przesuwnymi to 65 cm głębokości wnęki. Przy mniejszym wymiarze ubrania się będą przycinały przy domykaniu drzwi. Lustro umieszczone w drzwiach szafy daje szansę przejrzenia się przed wyjściem. Doskonale jest, gdy znajdzie się miejsce na szafkę na buty.
Projektant wnętrz Urszula Tomaszewska
Zapraszam do obejrzenia moich aranżacji:

Meble kuchenne Lublin Vena
Projekty wnętrz Lublin Vena Urszula Tomaszewska
Meble kuchenne Lublin Vena
Projekty wnętrz Lublin Vena Urszula Tomaszewska

wtorek, 23 sierpnia 2011

Fengshui – chińska sztuki projektowania wnętrz

Fengshui – chińska sztuka projektowania wnętrz przychodzi z pomocą nie tylko projektantom. Według niej wszystko co nas otacza jest energią wpływającą na nas pozytywnie albo negatywnie.
Fengshui zaleca, by wykonując aranżacje wnętrz umożliwić swobodny przepływ energii. Dlatego nie bez znaczenia jest rozplanowanie poszczególnych funkcji pomieszczeń, ustawienie mebli i przedmiotów.

Chińscy specjaliści uważają na przykład, że wystrój sypialni wpływa na nasz sen. Dlatego wystrzegajmy się ostrych kątów, które blokują przepływ energii. Za to romantyzm i przytulny nastrój może zapewnić wnętrzu umieszczenie okrągłych poduszek, miękkich tkanin i obrazów przedstawiających szczęśliwe pary.

Mistrzowie chińscy przestrzegają przed skrzypiącymi drzwiami, które powodują, że mieszkańcy stają się nerwowi.

Niekorzystnie na przepływ energii wpływa także zastawianie pokoju stołowego dużą ilością mebli. Niestety, w naszych warunkach ścisłe stosowanie zasad Fengshui często staje się niemożliwe. Nasze mieszkania z reguły są zbyt małe i sprostanie wymogom przestronności jest zwyczajnie nierealne. Możemy jednak zneutralizować wnętrze poprzez wkomponowanie przedmiotów symbolizujących radość i spokój.

Rozważając zakup obrazów – pomiędzy widokiem z rwącym potokiem, a spokojnym zaciszem lasu – wybierzmy wariant drugi. Szybko płynące wody wzbudzają chaos i niepokój.

Fengshui mówi, że nie powinno się łączyć ognia i wody, bo to dwa odmienne żywioły.

Wg. mnie ustawienie bezpośrednio kuchenki przy zlewozmywaku jest zwyczajnie niewygodne. Dlatego jako priorytet przy kuchni traktuję zrobienie dystansu pomiędzy płytą gazową a zlewozmywakiem.



Projektant wnętrz Lublin Urszula Tomaszewska
Aranżacje Wnętrz Vena Lublin

http://www.kuchnie-vena.pl

sobota, 20 sierpnia 2011

Aranżacja pokoju dziecka


Pokoje dziecięce to na pewno najmilsze pomieszczenie do aranżacji wnętrz. Możemy popuścić wodze fantazji tworząc wesołe i przytulne gniazdka, służące doskonałej zabawie nauce. Projektowanie wnętrza pokoju dziecka jest bardzo przyjemne.

Nic właściwie nas nie ogranicza, bowiem każdy kolor i forma mogą znaleźć zastosowanie. Pełna swoboda i rozmach wypłyną na bajeczną atmosferę. Mając dzieci w wieku przedszkolnym i szkolnym zróżnicujemy zagospodarowanie pokoi uwzględniających potrzeby wieku naszych milusińskich.

Jeśli robimy projekty pokoju dla cztero, czy też sześciolatka zwróćmy największą uwagę na jego bezpieczeństwo. Meble umieszczone w nim nie mogą pozwolić na wspinaczkę.

Do tych celów zastosujmy drabinki.

Wysokość ich powinniśmy uzależnić do rozwoju ruchowego dziecka. Z czasem możemy dokładać wyższe szczebelki zażywając tym samym próg trudności i fundując maluchom niezłą frajdę. Dodatkową aranżację wnętrza stanowić może umieszczony pod nimi barwny materacyk.

Prawidłowe oświetlenie pokoju to istotna kwestia. Nasze skarby bawią się wszędzie, więc cały pokój musi być widny. Dostępne na rynku żyrandole w formie ulubionych postaci na pewno zachwycą nasze pociechy.

Odrobina inspiracji przy wyborze kolorystyki wpłynie na radosny charakter wnętrza.

Wnętrza pokoi dziecięcych powinny być wesołe i kolorowe. Wielobarwne meble oraz kolorowa narzuta i zasłony stworzą wesoła bawialnię. Wykładzina we wzory będzie łatwa w utrzymaniu i zachęci do zabawy.

Aranżacje małego pokoju zyskują na pakowności, gdy podwiesimy na ścianach część szafek . Zastosowanie różnicowanej wysokości utworzy ciekawą formę plastyczną. W pokoju ucznia bardzo istotne jest miejsce przeznaczone do odrabiania lekcji. Aranżacja pokoju dziecka powinna uwzględniać jego upodobania kolorystyczne.

Odpowiedni projekt zgodny z gustem malucha sprawi, że chętnie będzie on w nim przebywał. Musi, więc spełniać nie tylko podstawowe wymagania ergonomiczne, a zarazem przyciągać wygodą, funkcjonalnością i niezwykłością.


Biurko powinno mieć zapewniony maksymalny dostęp światła naturalnego. Lampka musi oświetlać blat z odpowiedniej strony w zależności, czy nasza pociecha jest prawo czy też leworęczna.

Umieszczenie mapy i innych barwnych pomocy naukowych oprócz funkcji dekoracyjnej pozwoli samotnie utrwalić niezbędne wiadomości.

Decydując o gamie kolorystycznej pokoju zróbmy to z umiarem, bowiem nadmiar barw może rozpraszać w lekcjach. Rozważamy możliwość montażu liny, drążka czy też worka bokserskiego, jeżeli nasze dziecko ma zamiłowania sportowe.
Projektant wnętrz Lublin Vena Urszula Tomaszewska
Zapraszam na stronę z realizacjami: www.kuchnie-vena.pl

środa, 17 sierpnia 2011

Okap czy pochłaniacz


W większości mieszkań w bloku zainstalowanie okapu do komina jest niezgodne z warunkami dyktowanymi przez spółdzielnie. Często montujemy je potajemnie narażając się na niepotrzebny stres podczas czasowych kontroli z zakładu gazowniczego.

Na szczęście producenci okapów pomyśleli o takich sytuacjach i stworzyli pochłaniacze. Przy zakupie należy się upewnić, co do typu okapu. Nie każdy okap może być pochłaniaczem, za to każdy okap może być wyciągiem.

Okap – pochłaniacz przefiltrowuje powietrze w tzw. obiegu zamkniętym. Czyli bez odprowadzenia powietrza z okapu do przewodu wentylacyjnego. Funkcję komina zastępują specjalne filtry z aktywnym węglem, który oczyszcza powietrze z nieprzyjemnych zapachów, zostawiając w kuchni świeżość. Taki okap wymaga co jakiś czas wymiany wkładek (aktywny węgiel się zużywa).

Wyciąg może pracować tylko wtedy, gdy powietrze z okapu jest odprowadzane do komina wentylacyjnego za pomocą rury (w tzw. obiegu otwartym). Najskuteczniej odprowadza opary i jest tańszy w utrzymaniu. Ale jego wadą jest przymusowa lokalizacja nieopodal komina. Gdy umieszczamy go dalej, zmuszeni jesteśmy do maskowania nieładnych rur.

W okapie podłączonym do wentylacji, nie montuje się dodatkowych filtrów węglowych, bo nieczystości wyrzucane są do przewodu wentylacyjnego.
By zapobiec osiadaniu na meblach i ścianach lotnych tłuszczów, niezależnie od typu wybranego okapu, należy stosować odpowiednie filtry przeciwtłuszczowe. Polecam filtr aluminiowy wielokrotnego użytku. Myje się go raz na miesiąc w zmywarce lub w ciepłej wodzie z płynem do mycia naczyń.

Oprócz eliminowania zapachów okapy stanowią także dekorację kuchni. To jeden z najbardziej widocznych sprzętów gospodarstwa domowego.

Można znaleźć okapy o różnorodnych kształtach: od tradycyjnych – nawiązujących do kominów nad piecami węglowymi, przez nowoczesne o różnorodnych formach: kwadratowe, owalne, okrągłe, lakierowane lub wykonane ze stali szlachetnej. Z szybą, a nawet z... telewizorkiem.

Dopasujmy wydajność okapu do kubatury naszej kuchni. Wentylator zasysający powietrze do okapu przeważnie ma trzy biegi. Moc wentylatora waha się od 45 do 330 W. Okapy większej mocy bywają głośniejsze i zużywają więcej prądu.

Od mocy wentylatora zależy wydajność okapu – określana w metrach sześciennych na godzinę. Okap powinien przefiltrować całe powietrze w kuchni od 6 do 10-12 razy w ciągu godziny. Wydajność okapów waha się w granicach od ok. 200 do 720 m3 /h.

Aranżacje wnętrz Lublin „Vena”- projektant wnętrz Urszula Tomaszewska

 
Meble kuchenne Lublin Vena
Projekty wnętrz Lublin Vena Urszula Tomaszewska

niedziela, 14 sierpnia 2011

Jakie wymiary powinna mieć szafa


Niezwykle istotną sprawą w aranżacji wnętrz jest wiedza o normach, czyli mówiąc prościej o standardowych wymiarach.


Poznanie tych typowych wymiarów pozwoli nam już na etapie budowy domu na odpowiednie usytuowanie otworów drzwiowych i okiennych.

W mojej pracy bardzo często spotykam się z problemem brakujących centymetrów. Jest to dość bolesne w skutkach. Za brak odpowiedniego zaplanowania wnętrza musimy płacić niewygodą przez wiele lat.

Na początku powinien być projekt wnętrza, czyli zwyczajnie plan, a dopiero potem działanie.
Zbyt płytka wnęka na szafę czyni ją nieergonomiczną. Minimalna głębokość szafy wnękowej z drzwiami przesuwnymi wynosi 65 cm. Mniejszy wymiar powoduje, że przy przesuwaniu drzwi ubrania będą się nam przycinały i spadały z wieszaków.
Rozbierając to na drobne - wieszak z ubraniem ma przeciętnie 55 cm, system drzwi przesuwnych zajmuje 10 cm, czyli sumując 65 cm to minimum, które należy zapewnić na taką szafę. Komfortem jest posiadanie wnęki o głębokości 70 cm. W takiej szafie swobodnie wisi odzież zarówno letnia jak i ta grubsza, zimowa.

Długość na krótkie ubrania przy przeciętnym wzroście powinna wynosić ok. 100 cm, natomiast na sukienki i płaszcze 140 – 170 cm.

Oczywiście można zastosować typ wieszaków wysuwanych do przodu, jednak rozwiązanie takie ogranicza naszą możliwość przeglądu garderoby na jeden rzut oka.
Standardem również są wymiary związane z zabudową mebli kuchennych. Wysokość góry blatu dla ludzi przeciętnego wzrostu wynosi 85 cm. Planując blat wpuszczany w okno zamiast parapetu powinniśmy zachować wymiar 82 cm do dna parapetu (blatu) od ułożonej podłogi.
Oczywiście meble kuchenne można wykonać dowolnej wysokości, ale nieregulowalna wysokość zmywarki nie pozwala na zminimalizowanie tego wymiaru.

W kuchni należy uwzględnić także szerokość lodówki, czyli 60 cm. Bywają tez trochę węższe chłodziarki np. 55 cm. Ważna jest również grubość drzwi lodówki, bowiem po otworzeniu ich w celu wysunięcia pojemników musimy postawić lodówkę w odpowiedniej odległości od ściany. Czasami nawet o 15 cm.



Projektant wnętrz Lublin Urszula Tomaszewska
Aranżacje Wnętrz Vena Lublin
http://www.kuchnie-vena.pl

sobota, 13 sierpnia 2011

Wnętrza stylizowane na dawne lata




Wnętrza stylizowane

Któż z nas nie marzy, by chociaż na chwilę przenieść się w zamierzchłe czasy. Poczuć wilgotne mury zamku zdumiewającego nas swoją przestrzenią, ogrzać się w cieple bawiącego się płomykami kominka


Niestety, pomimo daleko zaawansowanej techniki wehikułu czasu jeszcze nie wynaleziono. Aranżacje wnętrz w stylu minionych epok pomogą częściowo spełnić te marzenia.

Od wieków najbardziej reprezentacyjnym miejscem domu był salon.

Kwitło tu życie kulturalne i towarzyskie dworu. To tu podejmowano gości. Spotykano się w nim, by muzykować lub czytać na głos poezję. W nich grywało się w szachy, kości i karty. W salonie odbywały się ważne uroczystości. Zdarzało się nawet, że odprawiano tutaj śluby.

Bogactwo i przepych salonu nadawały prestiż całemu dworowi. Nie szczędzono więc kosztów na wystrój tego wnętrza. Jego umeblowanie było najokazalsze. Znajdowały się w nim kosztowne kanapy, fotele, sofy, komody, stoły z krzesłami. W witrynach lub serwantkach prezentowano rodowe srebra, porcelanę, szkło i różne okazy motyli, muszli i kamieni.

Salony dekorowane były przez obrazy sławnych artystów, pozłacane lustra, mosiężne świeczniki oraz makaty i kilimy. Na podłogach znajdowały się marmury, piękne parkiety i bogato tkane dywany.

W najbogatszych domach znajdował się fortepian. W tych troszkę mniej zamożnych pianino.

Kominki oprócz ciepła i prezentowały majętność właścicieli. Dworzanie nie żałowani pieniędzy na wystrój tego wnętrza. Warto zapoznać się ze stylami z tamtych lat, by lepiej je odwzorować. Konsekwencja odtwarzania trendów stanowi klucz do sukcesu.

Empire

Francuski styl empire ukształtował się we Francji w latach dziewięćdziesiątych XVIII wieku. Naśladował on rzymskie, greckie i egipskie motywy architektoniczne. Charakteryzowała go symetria i nadmierna dekoracyjność w zestawieniu z surowością formy architektonicznej. Cechą tego modnego w całej Europie stylu były luksusowe draperie z jaskrawego jedwabiu.

Dość masywne meble o prostych kształtach bogato zdobione były złoceniami i złoconym brązem.

We Francji podobnie jak i w Anglii, był to okres klasycyzmu, niemniej jednak styl empire podlegał też innym silnym wpływom. Na elementy antyczne nakładały się motywy wysławiającą militarną potęgę Napoleona. Po jego kampaniach w Egipcie do głosu doszły motywy egipskie.

W dekoracjach pojawiły się sfinksy, skrzydlate lwy, greckie kariatydy ( podpory architektoniczne), łabędź oraz cesarski orzeł. Inne jeszcze motywy to gwiazdy, palmety, kwiat lotosu, medaliony oraz ”napoleońska pszczoła”.

Ściany

Na ścianach często wieszano jednobarwny lub o prostym wzorze jedwab. Popularnością cieszył się kolor jaskrawożółty, zielony i purpurowy. Tkaniny czasami przyklejano do ścian, zwykle jednak drapowano je w sposób przypominający namiot. Połączenia między sufitem w kształcie namiotu, a ścianami zakrywano niekiedy lambrekinem w kształcie proporca.

Tapety

Francuzi byli w owym czasie najlepszymi producentami tapet, które często stanowiły imitację tkanin. Wzory przeważnie dobierano do zasłon i obić tapicerskich. Często pomieszczenia oklejano pasami papieru mającymi pełnić rolę bordiury.

Bardzo modne były tapety z motywami przedstawiającymi widoki miast Paryża, Londynu, Konstantynopola oraz ilustracje scen ze znanych dzieł literackich.

Okna

Para zasłon często z muślinu, była zazwyczaj zwieńczona wymyślnie upiętymi, mocowanymi na stałe draperiami z jedwabiu. Czasami okno przesłaniano dodatkowo jednobarwną roletą dobraną do jedwabnych draperii.

Meble

Meble miały proste geometryczne kształty, przejęte zazwyczaj z wzorów antycznych. Zdobione były motywami, takimi jak sfinks, łabędź Józefiny, skrzydlaty lew czy kariatyda.

Wojny napoleońskie utrudniły dostęp do egzotycznych materiałów, takich jak np. palisander czy mahoń. Wytwórcy mebli korzystali wiec z lokalnego drewna: klonu, buku, i orzecha włoskiego

Wiele krzeseł miało szablaste nogi, produkowano też taborety oparte na wzorze rzymskiego składanego stołka. Idąc za przykładem starożytnego Egiptu, nóżki mebli w formie łap zwierzęcych stosowano powszechnie w konsolach, gerydonach (okrągłych postumentach na świeczniki) i innych sprzętach. Popularne były szezlongi z oparciem z jednej strony lub też wysokimi oparciami o zróżnicowanych wzorach.

Oświetlenie

Nowe lampy olejne stanowiły dużo lepszą formę oświetlenia, ale w eleganckim towarzystwie, zwłaszcza przy uroczystych okazjach, nadal oświetlano pomieszczenia woskowymi świecami.

Akcesoria

Fabryka w Sevres opracowała już w tym czasie metodę wyrobu porcelany twardej. Zdobiono ją soczystymi barwami, często dodając złote akcenty, a czasami nawet kropki emalii mające imitować szlachetne kamienie.

Kształty oparte były na wzorach naczyń greckich, rzymskich i egipskich, bądź w formie walca i kuli. Najwybitniejszym twórcą wyrobów z metalu był Pierre- Philippe Thomire. Wykonywał okucia meblowe z brązu, obudowy do zegarów z Sevres, duże urny, delikatnie modelowane liśćmi i postaciami, oraz kandelabry.

Regencja

Życie w Anglii w okresie regencji cechowała większa niż poprzednio prywatność i swoboda. Styl ten obejmuje okres od końca lat dziewięćdziesiątych XVIII wieku do końca lat trzydziestych XIX wieku.

Pokoje często z oknami w wykuszach były mniejsze i miały niższe sufity. Ustawienie mebli było dużo swobodniejsze. Zamiast rozmieszczać je pod ścianami, sprzęty grupowano wokół kominka. Rodzina i przyjaciele zasiadali wokół okrągłego stolika, aby rozmawiać lub grać w karty.

Wnętrza były dużo lepiej oświetlone niż dawniej. Nowe lampy olejne dawały dość światła, by klika osób mogło czytać lub pisać przy jednym stole.

Wnętrza z okresu regencji były lekkie i pełne wdzięku. Używano dużej ilości tkanin zebranych w festony i lambrekiny, czasami też upinano festony miedzy nogami krzeseł.

W okresie regencji nastała moda na nową postać późnego neoklasycyzmu. Kładła ona większy nacisk na ścisły klasycyzm formy i kształtu, a nie tylko zdobień jak to miało miejsce we wzorach wypracowanych przez braci Adam.

Późny neoklasycyzm miał wiele wspólnego z francuskim stylem empire. Ukształtował się on głównie pod wpływem cywilizacji starożytnej Grecji i Egiptu.

Ściany

Czystej, jasnej barwy ściany były stosunkowo skromnie zdobione. Górą biegł wąski fryz. Sufit bywał zwykle prosty lub zdobiony pośrodku niewielką girlandą, z której zwisał żyrandol. Duże, nie dekorowane powierzchnie ścian bywały często malowane jednym kolorem, następnie zaś upiększane dyskretnym wzorem, nakładanym szablonem lub malowanym ręcznie.

Dla okresu regencji charakterystyczne są ściany malowane we wzory imitujące marmur lub słoje drewna. Czasami podobnie zdobiono meble, okładziny ścienne i kominki.

Ściany pokrywano niekiedy tkaninami. Jedwabnym adamaszkiem, lustryną lub wełną. Czasami draperie podwieszano pod sufitem na kształt namiotu.

Okna

Szczyty okien zdobiono obfitymi draperiami. Czasami wymyślnie podwiązywanymi i upinanymi z dużą ilością frędzli. Pod spodem zwykle znajdowały się haftowane firanki. Tam, gdzie na ścianie występowało obok siebie kilka okien stosowano jedna wspólną draperię, upiętą w festony.

Po roku 1819 tkaniny stały się lżejsze, a wzory bardziej fantazyjne, często drukowane. Popularnością cieszył się perkal o motywach kwiatowych.

Podłogi

Stosowano taki sam typ podłóg jak w okresie georgiańskim. Dywany były jeszcze modniejsze niż dawniej. Powodzeniem cieszył się motyw ośmioboku oraz wzory kwiatowe. Nowością był splot brukselski tkany podobnie jak dywany z Wilton, ale z okrywa pętelkową, a nie włosem strzyżonym.

Meble

Mimo, że nadal popularny był mahoń, to jednak najbardziej typowy dla okresu regencji jest palisander. Forniry wykonywano też z klonu i bardzo egzotycznego zebrawood.

Dekoracje ze złoconego brązu zostały wyparte przez inkrustacje i galeryjki wykonywane z mosiądzu. Oparte na starożytnych wzorach meble były dość ciężkie i masywne.

Typowe dla okresu regencji krzesło o szablastych nogach wywodziło się z klismos ( gr., starogr. i rz. krzesło o wygiętych na zewnątrz, zwężających się nogach i odchylonym oparciu). Modne były krzesła o dwu lub więcej szczeblinach w oparciu. Miewały zdobienia w kształcie liny. Te „trafalgarskie” krzesła miały być hołdem dla Nelsona.

Podobnie jak we Francji, szczytem mody były motywy egipskie, zainspirowane egipską kampanią Napoleona. Wpływ ten uwidocznił się w konstrukcji stołów, które wspierały się na nogach w kształcie uskrzydlonych lwów i sfinksów oraz w motywach takich jak palmety, lwie maski i łapy, skarabeusze, obeliski, a nawet krokodyle.

Stolik przed kanapę był przeznaczony na książki, zastawę do herbaty, przybory do szycia itd. Podobnie jak stół typu Pembroke miał opuszczane klapy, ale był większy, a klapy znajdowały się przy krótszych bokach. Modne stały się tzw. quartetto tables Sheratona, a także stoliki o podwójnej funkcji służące do gier i pracy. Popularne były też stoliki nocne.

Nadal spotykało się kredensy. Nowością była szyfoniera używana czasem zamiast kredensu. Była to szafka na nóżkach z półką lub pólkami zakrytymi parą drzwiczek. Te ostatnie mogły być wykonane z litego drewna lub mieć część środkową wypełnioną siatka z mosiężnego drutu.

Oświetlenie

Nadal powszechnie używano woskowych świec i bardzo modne były gerydony. Istotny wpływ na życie codzienne wywarły nowe modele lamp olejnych.

Akcesoria

Stojaki na rośliny doniczkowe stanowiły odzwierciedlenie mody na dekorowanie wnętrz kwitnącymi roślinami. Nad kominkami zamiast obrazów umieszczano raczej prostokątne lustra. Modne były też okrągłe lustra zwieńczone orłem.

Biedermeier

Charakterystyczna dla niemieckiej i austriackiej klasy średniej była odmiana późnego empire zwana biedermeierem (od nazwiska fikcyjnej postaci literackiej). Rozkwitła w latach 1820-1860, choć jej korzenie tkwią mocno w tradycji francuskiego empire. Widać w niej również wpływy prostszych mebli, typowych dla domów angielskiej klasy średniej okresu regencji.

Biedermeierowskie wnętrze nie ma w sobie nic z pompatyczności empire. Główny nacisk kładziono na funkcjonalność, prostotę i wygodę. Najważniejsze elementy takiego wnętrza rozmieszczone są stosunkowo nisko: wysokość mebli często nie przekracza linii wzroku.

Ściany

Sufity bywały zwykle białe lub jasnoszare, co miało lepiej uwydatnić barwę ścian utrzymanych w czystych jaskrawych kolorach. Ściany malowano, kryto tapetą lub tkaniną w paski bądź w drobne kwiatki. Czasami tkaninę wieszano na ścianie lub też całemu pomieszczeniu nadawano charakter namiotu.

Podłogi

Zazwyczaj wykładano parkietem lub zwykłymi deskami. Niekiedy kładziono na nich prosty chodnik.

Okna

Zasłony i draperie były najczęściej białe lub w innym jasnym kolorze. Lekkie zasłony wieszano na drążkach z mosiądzu. Niekiedy delikatną tkaninę upinano w prosty sposób, ozdabiając tylko górną część okna. Nieraz decydowano się na proste rolety.

Meble

Prostota i czyste linie nadawały meblom urok bezpretensjonalnej elegancji. Ostre krawędzie uległy wygładzeniu. Kształty zaokrągliły się. Mimo, iż wiele mebli wykonanych było z mahoniu, popularnością cieszyło się też jasne drewno: klon, wiśnia, jabłoń brzoza i jesion.

Ozdoby, takie jak pilastry kolumny i palmety, były dość skromne i dyskretne. Często jasne drewno zdobiono wąskimi paskami ciemnej intarsji z drewna hebanowego.

Krzesła miały nogi proste lub szablaste. Kanapy często bywały kanciaste, choć zdarzały się egzemplarze o wygiętej linii.

Tkaniny obiciowe zdobiono motywami kratki, pasków lub kwiatków. Przed kanapami stawiano okrągłe lub owalne stoliki. Charakterystycznym elementem wnętrz były witryny, w których eksponowano szkło lub porcelanę.

Akcesoria

Na ścianach dość nisko, w pojedynczych lub podwójnych rzędach wieszano akwarele, ryciny, obrazki przedstawiające rodzinę i mniejsze obrazy olejne.

Epoka Wiktoriańska

Królowa Wiktoria zasiadła na angielskim tronie w 1836 r. Rządziła krajem do 1901roku. Dla średniej klasy był to okres ogromnej wiary we własne siły. Brytyjczycy byli dumni byli ze swych osiągnięć.

Domy ich stały się prezentacją bogactwa świadczącego o ich zaradności. W okresie tym dom stał na pierwszym miejscu w systemie wiktoriańskich wartości. Wywarło to spory wpływ na wydatki przeznaczone na aranżacje wnętrz tamtych mieszkań.

Główną cechą stylu wiktoriańskiego był eklektyzm. Trend ten polegał na mieszaniu różnych trendów.

Motywy gotyckie i elżbietańskie przemawiały do wiktoriańskiego poczucia ciągłości tradycji, zaspakajając głębokie uczucie nostalgii. Powodzeniem cieszył się nawet obcy kulturze angielskiej styl rokoko.

Wszystkie wzory interpretowano w swobodny sposób i łączono ze sobą. Salony z okresu wiktoriańskiego były najczęściej wypełnione barwnymi wzorami dywanów, ścian i zasłon. Okładziny drewniane pokrywano ciemnym lakierem, bądź słojowano.

Wszędzie pełno było draperii. Nawet półkę nad kominkiem zdobiono festonami z tkaniny. Typowe dla tego stylu okresu wnętrze było zatłoczone meblami. Wiele z nich było pokrytych elegancką głęboko pikowaną tapicerką.

Zupełnie nie zwracano uwagi na to czy przedmioty do siebie pasują. Oprócz kanap, sof i foteli

w salonach znajdowało się wiele innych mebli. Każde wolne miejsce zapełniano małymi stolikami, krzesłami i etażerkami.

Wszechobecne były liczne pamiątki: figurki ceramiczne, szkatułki kryte szylkretem, wazy , hafty. Pod szklanymi kloszami, umieszczano woskowate kwiaty. W każdym domu musiały znajdować się rośliny doniczkowe, których uprawą się zafascynowano w tym stylu.

Wieczorami królowały lampy gazowe, które wypełniały pomieszczenia przytulnym blaskiem światła.

Ściany

Ściany zawieszony były prawie całkowicie. Wisiały na nich zarówno obrazy jak i trofea zapełniające każdy wolny jej kawałek. Początkowo panowała moda na lekkie zestawienia barw o ciepłych, słonecznych odcieniach. Dość szybko zmieniły się trendy i we wnętrzach pojawiły się mocne, krzykliwe kolory. Moda na podział ściany na lamperie, cześć środkową i fryz stała się powszechna około 1860 r. W latach sześćdziesiątych popularne stały się tapety w kolorze białym i złotym.

Okna

Ciężkie zasłony chroniły dywany i tapicerkę przed płowieniem. Na początku modne były lambrekiny drapowane.

Później powodzeniem cieszyła się płaska odmiana lambrekinu

o modelowanych kształcie i wydłużonych, opadających częściowo na zasłony końcach. Zasłony często wieszano na ciężkich mosiężnych karniszach. Okna dekorowano bogatymi draperiami. Najczęściej wieszano w nich koronkowe firanki lub rolety.

Pomieszczenia przez to były ciemnie nawet za dnia.
Projektant wnętrz Urszula Tomaszewska – Vena Lublin

piątek, 5 sierpnia 2011

Rozterki przy aranżacji wnętrz


Bogactwo oferty rynkowej pozwala myśleć o wnętrzach z fantazją. Możemy bawić się swobodą aranżacji. Aktualne trendy dają szeroki wachlarz kombinacji projektowych. Producenci prześcigają się w nowych pomysłach, dzięki czemu możemy realizować coraz ciekawsze projekty.
Współczesne wnętrza stanowią spore wyzwanie dla projektantów. Różnorodność form i kolorów wyposażenia pozwala na aranżację wnętrza zgodną z indywidualnym gustem. Za ich pomocą kształtu i barwy wprowadzamy odpowiedni charakter wnętrza, niekoniecznie ponosząc duże wydatki.
Dążenie do niepowtarzalności wnętrza powoduje odrzucenie tradycyjnych reguł i schematów aranżacji na rzecz rozwiązań nietuzinkowych. Liczy się pomysł. To on decyduje o wyjątkowości naszego mieszkania.
Nie obawiajmy się tworzyć aranżacji o indywidualnym charakterze. W końcu to nasze domy, więc najważniejsze, by ich wystrój był zgodny z naszym gustem. Kreując wnętrze nie kierujmy się tym, co ludzie powiedzą. Nie sposób sprostać wszystkim gustom naraz. Twórzmy projekty zgodne z naszymi upodobaniami. Przede wszystkim sami musimy czuć się dobrze we własnym domu. Projektując skorzystajmy z pewnych zasad aranżacji:

- Najważniejsza jest ergonomia i dopasowanie do gustu domowników. W Polsce z reguły remont przeprowadzamy raz na ok. 15-25 lat, więc wnętrza powinny być one ponadczasowe. Projekt powinien być oparty o kolory, które lubimy, w których czujemy się dobrze. Użycie innej barwy niż lansowana w katalogach wcale nie jest błędem. Często to, co prezentowane jest w czasopismach nie pasuje do naszych pomieszczeń. Z reguły „książkowe" aranżacje są odpowiednio wyreżyserowane. Tymczasem my nie zawsze posiadamy odpowiedni metraż. W folderach meble stwarzają wrażenie dużej przestrzeni. Wstawione do naszych mieszkań ze względu na małą powierzchnię mogą przytłaczać ciasnotą. Ogromne znaczenie ma ilość światła.
- Coraz szybsze tempo życia wywołuje potrzebę łatwej i niekosztownej zmiany przestrzeni. Zastosowanie lekkich modułowych mebli pozwoli na bezbolesną zmianę aranżacji. Nie przytłaczają one wnętrz i dają możliwość tworzenia układów dokładnie dostosowanych do naszych potrzeb. Proste formy dają wrażenie przestrzeni. Modułową strukturę posiadają zarówno stoły, jak i kanapy, a także meblościanki. Można w ten sposób utworzyć indywidualną kompozycję, fascynującą zarówno funkcjonalnością, jak i formą aranżacji.
- Coraz większym uznaniem cieszy się aluminium. Szary, metaliczny kolor aluminium świetnie kontrastuje z drewnem. Doskonale też prezentuje się z mlecznym szkłem. Wykorzystanie w aranżacjach tych materiałów daje wrażenie lekkości i nowoczesności, ale stwarza również wrażenie chłodu. Projektant wnętrz powinien przemyśleć ilość zastosowanych elementów aluminiowych.
- Nowoczesne wnętrze kojarzy się z surowością formy i chłodem. Możemy tego uniknąć wyposażając wnętrza w miękkie materiały o ciepłych barwach. Odpowiednie zaaranżowanie rozproszonego światła dodatkowo zwiększy przytulność.
- Wykorzystanie barwy w aranżacji daje nieskończone możliwości. Dzięki kolorom stwarzamy klimat.

Wrażenie porządku i czystości dają barwy stonowane i jednolite.

Optycznie powiększymy przestrzeń wykorzystując jasne kolory.

Krzykliwe możemy zastosować do niewielkich elementów, dodatków, lub łatwych do wymiany .

- Obecnie obserwujemy tendencje do pomieszczeń otwartych. Coraz częściej łączymy kuchnię z salonem. Często w domkach jednorodzinnych prawie cały parter domu jest pozbawiony drzwi. Przestrzenie wzajemnie się przenikają, w miejscu ścian stosujemy lekkie, ażurowe przesłony z gipskartonu.

Projektant wnętrz Urszula Tomaszewska